poniedziałek, 17 grudnia 2007 15:34

Tōdai i polscy naukowcy na Uniwersytecie Tokijskim

Napisane przez 
Oceń ten wpis
(1 Głosuj)
Historia
Tradycje japońskiego szkolnictwa sięgają VIII wieku, kiedy to dekretem cesarskim ustanowiony został Wydział Wielkiej Nauki (Daigaku-ryo) przy Ministerstwie Ceremonii. Jednak pierwsze uczelnie wzorowane na europejskich i amerykańskich zaczęły w Japonii powstawać dopiero na przełomie XIX i XX wieku, na fali zmian, jakie przyniosło zniesienie niemal całkowitej izolacji Japonii od świata zewnętrznego, które nastąpiło na początku epoki Meiji (1868-1912). Kiedy w połowie XIX wieku zdano sobie sprawę z tego, że dalsza izolacji Japonii nie będzie możliwa i że należy przygotować się do kontaktu ze światem, coraz ważniejsza stawała się znajomość języków obcych. Dlatego w 1855 r. szogunat powołał urząd zajmujący się dokumentami urzędowymi w językach obcych, przede wszystkim w holenderskim, angielskim, francuskim, rosyjskim i niemieckim. Początkowo instytucja ta nosiła nazwę Urzędu do Spraw Nauk Zachodnich. W ciągu następnych 20 lat, kiedy wielokrotnie zmieniano jej nazwę, stała się ona w istocie szkołą języków obcych. W 1868 r. otrzymała nazwę Kaisei-gakkō (szkoła tworzenia).

Jedną z ważniejszych dziedzin wiedzy, studiowanych za pośrednictwem języka holenderskiego, była medycyna, w okresie Edo określana jako ran’i, czyli „medycyna holenderska”. W 1861 r. utworzono publiczną Akademię Medycyny Zachodniej, później przemianowaną na Akademię Medycyny. W 1877 r. obie uczelnie, Kaisei-gakkō i Akademia Medycyny, zostały połączone, tworząc Uniwersytet Tokijski, który był pierwszą nowoczesną uczelnią w Japonii. Od tego roku oficjalnie datuje się powstanie Uniwesytetu Tokijskiego (Tōkyō Daigaku), w skrócie nazywanego Tōdai. Uniwersytet przechodził kolejne zmiany nazwy, a także wchłaniał inne istniejące już szkoły. W 1886 r. został Uniwersytetem Cesarskim (Teikoku daigaku), zaś w 1887 r. Tokijskim Uniwersytetem Cesarskim (Tōkyō Teikoku Daigaku), ponieważ w tym czasie istniał już drugi Uniwersytet Cesarski w Kioto, czyli obecny Uniwersytet Kyōto (Kyōto Daigaku, czyli Kyōdai). Po wojnie Uniwersytet Tokijski powrócił do swej pierwotnej nazwy, którą nosi do dziś.
Japońska elita
Z ponad 500 uczelni w Japonii, Uniwesytet Tokijski jest najbardziej prestiżową uczelnią w Japonii, z której wywodzi się większość japońskiej elity. Ukończenie tego uniwersytetu gwarantuje znalezienie po studiach pracy, a także jest przepustką do udanej kariery zawodowej, zwłaszcza prawniczej, naukowej i dyplomatycznej. Tōdai ukończyli m.in. byli premierzy Japonii - Shigeru Yoshida, premier w latach 1946-1954 i 1948-1954, Nobosuke Kishi, premier w latach 1957-1960, Eisaku Sato, premier w latach 1964-1972, Takeo Fukuda, premier w latach 1976-1978, Yasushiro Nakasone, premier w latach (1982-1987) oraz Kiichi Miyazawa, premier w latach 1991-1993, także Kentarō Kaneko, jeden z twórców pierwszej nowoczesnej konstytucji Japonii z 1889 r. Do absolwentów Tōdaiu należą także znani przedstawiciele nauki i kultury, jak np: wybitny bakteriolog - Shibasaburō Kitasato (1852-1931), reformator jū-jitsu i twórca jūdō, a także członek parlamentu - Jigorō Kanō (1860-1938), znany propagator buddyzmu Zen - Daisetsu Teitarō Suzuki (1870-1966), twórca japońskiej etnografii - Kunio Yanagita (1875-1962), najwybitniejszy nowożytny filozof japoński - Kitarō Nishida (1870-1945), Leo Esaki (1925-) i Masatoshi Koshiba (1926-) - laureaci Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, także wybitni pisarze i nobliści - Yasunari Kawabata (1899-1972) i Kenzaburo Ōe (1935-). Inni znani autorzy i absolwenci Uniwersytetu Tokijskiego to m.in.: Ryūnosuke Akutagawa (1892-1927), Yukio Mishima (1925-1970), Natsume Sōseki (1867-1916) i Jun’ichiro Tanizaki (1886-1965). Wśród absolwentów są także znani architekci: Kisho Kurokawa (1934-), Kenzō Tange (1913-2005), Fumihiko Maki (1928-), Arata Isozaki (1931-) i Toyo’o Itō (1941-). Pośród osobistości, które ukończyły tą prestiżową uczelnię są księżna Masako (1963-) i jej ojciec Hisashi Owada (1932-), zajmujący stanowisko sędziego Międzynarodowego Trybunału. Obecnie nadal absolwenci Tōdaiu przeważają wśród osób zdających pozytywnie egzaminy na pracowników administracji państwowej oraz wśród osób uzyskujących uprawnienia prawnicze. Poza Tōdaiem, do najbardziej prestiżowych państwowych „Siedmiu uniwersytetów” (Zenkoku Shichidaigaku), które przed II wojną światową były „Cesarskimi uniwersytetami”, należą: Kyōdai w Kioto - najczęstszy wybór wśród ambitnych studentów pochodzących z zachodniej Japonii, Uniwersytet Hokkaidō, Uniwersytet Kyūshū, Uniwersytet Nagoya, Uniwersytet Osaka i Uniwersytet Tōhōku. Dobrą opinią cieszyły się i nadal cieszą takie uczelnie prywatne jak w Kioto oraz Waseda, Chūō, Keiō i Meiji Daigaku w Tokio.
Współczesny uniwersytet
Obecnie Tōdai tworzy dziesięć Wydziałów (Gaku-bu): Prawa, Medyczny, Politechniczny, Humanistyczny, Nauk Ścisłych, Rolniczy, Ekonomiczny, Pedagogiczny, Edukacji Ogólnej i Farmaceutyczny oraz 12 Instytutów. Kadra wykładowców liczy ponad 3 tys. osób; a liczba studentów wynosi około 28 tys., w tym ok. 13 tys. studentów kursów magisterskich i doktoranckich. Symbolami uniwersytetu są dwie budowle - oryginalna, pochodząca z 1827 r. „Czerwona Brama” - Akamon, główna brama kampusu w Hongō (fot. 1) i centralnie położony budynek audytorium w kampusie Hongō - Daikōdō (Yasuda Kōdō) (fot. 2). Polakierowana na czerwono Brama Akamon, posiada oficjalną nazwę „Goshuden Mon”. Kampus w Hongō został zbudowany na ziemi należącej w latach 1600. do rodziny Maeda daimyō. Brama Akamon została zbudowana na pamiątkę przyjęcia córki 11 shoguna Ienari Tokugawa - Yō-hime - w rodzinie Maeda, ponieważ poślubiła ona Nariyasu Maeda. Jeszcze jednym charakterystycznym miejscem w kampusie jest staw Sanshirō z wodospadami, otoczony zielenią ogrodu Ikutoku-en, który został zaprojektowany przez Toshitune Maeda w 1630 r. (fot. 3). Budynki w stylu neogotyckim zostały w ostatnich latach odrestaurowane (fot. 4). Zbudowano także nowe budynki - siedziby fakultetów, a także budynek szpitala uniwersyteckiego. Jeden z nowych budynków zaprojektowany przez architekta Tadao Ando został już ukończony, a drugi jest w budowie (fot. 5).

Brama wejściowa do kampusu w HongōBrama wejściowa do kampusu w HongōAudytorium Yasuda - Daikōdō (Yasuda Kōdō)Audytorium Yasuda - Daikōdō (Yasuda Kōdō)Staw SanshirōStaw SanshirōBudynek Biblioteki GłównejBudynek Biblioteki Głównej


Aby dostać się na Uniwersytet Tokijski trzeba zdać konkursowy egzamin wstępny nyūgaku shiken, który traktuje się jak życiową szansę na powodzenie. Dlatego przyszli studenci i ich rodziny ponoszą wiele wyrzeczeń, aby znaleźć się na upragnionej uczelni. Na Uniwersytecie Tokijskim studiują również studenci zagraniczni, których nazywa się ryūgakusei i którzy przez pierwszy rok znajdują się pod opieką japońskiego studenta, nazywanego tutorem. Studenci studiów magisterskich i doktoranckich mają swoich prowadzących ich profesorów, którzy najczęściej są najwybitniejszymi specjalistami w swojej dziedzinie. Studenci - gakusei - całe dnie praktycznie spędzają w labotatoriach zwanych kenkyūshitsu. Na Tōdaiu panuje atmosfera nauki bo do studiów podchodzi się poważnie - nikt nie chce przecież zmarnować swojej życiowej szansy.
Polacy na Tōdaiu
Na Uniwersytecie Tokijskim od szeregu lat przebywali i nadal przebywają także polscy naukowcy i doktoranci. W latach 1987-1988 przebywał tu w charakterze profesora prof. dr hab. inż. Zbigniew Cywiński, b. Dziekan Wydziału Budownictwa Lądowego (obecnie Wydziału Inżynierii Lądowej i Środowiska - WILIŚ) Politechniki Gdańskiej. W roku 1990 i 1992 na UT był zatrudniony prof. Jan Awrejcewicz, obecnie kierownik Katedry Automatyki i Biomechaniki na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej. Później, a latach 1992-93 przebywał na UT prof. Michał Kleiber, b. Minister Nauki i Informatyzacji (2001-2005), a obecnie prezes PAN. Na różnych wydziałach studiowali na UT studenci doktoranccy. Wśród przebywających na Uniwersytecie Tokijskim Polaków do niedawna był dr. Mariusz J. Białecki z Białegostoku - w Szkole Nauk Matematycznych Studiów Magisterskich i Doktoranckich UT (http://www.igf.edu.pl/~bialecki/), a obecnie są m. in.: dr. Andrzej Kaim z Warszawy - w Szkole Nauk Ścisłych UT (http://www.paleo.pan.pl/people/Kaim/Kaim.htm) oraz dr. Radosław K. Kowalski z Olsztyna - w Szkole Nauk Ścisłych UT (http://myprofile.cos.com/radekko).

Tak jak Japończycy, którzy po Tōdaiu stają się częścią elity, również polscy naukowcy związani z tą uczelnią mają ułatwiony start do kariery. Często po zakończeniu studiów doktoranckich czy też post-doktoranckich, znajdują oni zatrudnienie na japońskich uczelniach czy też w japońskich znanych firmach. Ich doświadczenie ceni się także w Polsce i ponieważ są to najczęściej wyróżniający się specjaliści - po powrocie do Polski szybko awansują.

Historia Uniwersytetu Tokijskiego odzwierciedla historię krzewienia w Japonii nowoczesnej nauki i oświaty. W br. w kwietniu, Uniwersytet Tokijski obchodził 130-tą rocznicę założenia.

Informacje: Uniwersytet Tokijski: http://www.u-tokyo.ac.jp/index_j.html

Nowy budynek na terenie TōdaiNowy budynek na terenie Tōdai
Czytaj 4744 razy
Opublikowane w Życie w Japonii
Ewa Maria Kido

Jest absolwentką Wydziału Architektury na Politechnice Gdańskiej (studia magisterskie) oraz Wydziału Budownictwa Lądowego na Uniwersytecie Tokijskim (studia doktoranckie). Praca doktorska na Uniwersytecie Tokijskim poświęcona była estetyce mostów. Związana rodzinnie z Japonią mieszka tutaj i pracuje zawodowo od ponad 22 lat. Jej specjalnościami zawodowymi są projektowanie architektoniczne, architektura krajobrazu i projektowanie estetyczne konstrucji inżynierskich. Pracowała m.in. na Politechnice Gdańskiej, a w Tokio kolejno w biurze projektowym Kisho Kurokawa Architects & Associates, w Institute of Transport Policy Studies i przy budowie nowego budynku ambasady RP, a obecnie pracuje w jednej z największych japońskich firm konsultingowych - CTI Engineering Co., Ltd. Zajmuje się projektowaniem oraz pracą naukową, której tematyka obejmuje m. in. estetykę mostów, waterfronty i projektowanie stacji kolejowych. Do zainteresowań należą: podróże, fotografia, moda i sztuka. Wypoczywa w podróży i na nartach.

Od wielu lat jest zaangażowana w działalność polonijną w Japonii. Była jednym z założycieli Klubu Polskiego w Japonii, jego przewodniczącą, a także od początku istnienia "Gazety Polskiej w Japonii" należała do jej redakcji. Na niniejszej nowej stronie "Gazety Polskiej w Japonii" prowadzi rubrykę "OBSERWACJE JAPOŃSKIE", w której porusza tematykę z zakresu architektury i budownictwa, sztuki, krajobrazu, esetetyki, turystyki i japońskich tradycji.
Twitter: @ewa_m_kido

Wybrane prace i projekty

Bibiografia (prace wybrane)

Cywiński, Z., Czernichowska (Kido), E. (1992). „On bridge-environment relations in Japanese cities”. Rep. 14th Congr. of IABSE, Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), New Delhi, India, 83-88.

Cywiński, Z., Czernichowska (Kido), E. (1992). „On the environmental consistency of bridges”. Proc. 4th Int. Conf. Safety of Bridge Structures, Wroclaw, Poland, 557-562.

Cywiński, Z., Czernichowska (Kido), Z., Fujino, Y. (1992). „Making steel bridges friendly by honoring aesthetics”. Proc. 3rd Pacific Struc. Steel Conf. Making Steel Friendly for the Next Generation, Japanese Soc. of Steel Constr., Tokyo, Japan, 979-984.

Czernichowska (Kido), E. (1993). „Bridges in urban scenery in Japan”. Proc. 48th Annu. Conf. of Japan Soc. of Civ. Engrs., Vol. 4, Japan Soc. of Civ. Engrs. (JSCE), Fukuoka, Japan, 328-329.

Kido, E. (1994). „Estetyka w budownictwie lądowym w Japonii: mosty w krajobrazie miejskim” (Aesthetics of civil engineering in Japan: bridges in urban environment). Proc. 1st Nat. Conf. Aesthetics of Bridges, Technical Univ. of Warsaw, Warsaw, Poland, 67-71.

Cywiński, Z., Kido, E. (1994). „Estetyka miejskich mostów dla pieszych w Japonii” (Aesthetics of urban pedestrian bridges in Japan). Proc. 1st Nat. Conf. Aesthetics of Bridges, Technical Univ. of Warsaw, Warsaw, Poland, 35-40.

Cywiński, Z., Kido, E. (1994). „Detale estetyzujące w mostach japońskich” (Aesthetic details in Japanese bridges). Proc. 2nd Conf. of Bridge Engrs. Bridge Accessories, Kozubnik, Poland, 147-155.

Cywiński, Z., Kido, E. (1994). „Environmental harmony of strait bridges”. Proc. 3rd Symp. on Strait Crossings’94, J. Krokeborg, ed., Balkema, Rotterdam, Netherlands, 91-98.

Kido, E. (1995). „Aesthetics and philosophy of structural design in the context of Japanese bridges”. PhD Thesis, Univ. of Tokyo, Tokyo, Japan.

Kido, E., Cywiński, Z., Fujino, Y. (1995). “Urban steel bridges in Japan: aesthetic evaluation”, Proc. Nordic Steel Constr. Conf.’95, Vol. 1, Swedish Institute of Steel Constr., Malmo (Sweden), 215-222.

Kido, E., Cywiński, Z. (1995). “Bridge aesthetics – a call of the 21st century”, Proc. 5th East Asia-Pacific Conf. on Struc. Engrng. and Constr., Vol. 3, Y.C. Loo, ed., Griffith Univ., Gold Coast (Australia), 1857-1862.

Kido, E., Cywiński, Z. (1996). “Rehabilitation of steel bridges for the 21st century – the problem of cultural landscape”, Proc. Struct. Steel Developing Africa Conf., Southern African Inst. of Steel Constr., Johannesburg (Soth Africa), 63-70.

Kido, E. (1996). “Landscape design of fountain plaza”, Rep. CTI Engineering, Co., Ltd. Annu. Conf., CTI, Fukuoka (Japan), 86-93.

Kido, E. (1997). “Aesthetics and philosophy in bridge design in Japan”. Journal of Architectural Engineering, 3(1), Amer. Soc. of Civ. Engrs. (ASCE), 42-53.

Kido, E., Cywiński, Z. (1997). “New aspects of steel bridge serviceability”, Proc. 18th Czechoslovak Int. Conf. on Steel Structs. and Bridges, J. Melcher and J. Skyva, eds., Technical Univ. of Brno, Brno (Slovakia), 5/15-5/20.

Kido, E., Cywiński, Z. (1997). “Education of architects in Japan”, Proc. Int. Seminar Technical Aspects in Architectural Education, Politechnika Gdańska, Gdańsk, 1-6.

Kido, E. (1998). “Aesthetics in Japanese bridge design”. Zeszyty naukowe Politechniki Gdańskiej 570, Budownictwo Lądowe No. LV, Politechnika Gdańska, 97-122.

Kido, E., Cywiński, Z. (1998). “Aesthetics in bridge engineering: Japanese approach”, Proc. 6th East Asia-Pacific Conf. on Struct. Engrng & Constr., Vol. 1, Y.B. Yang and L.J. Leu, eds., National Taiwan Univ., Taipei (Taiwan), 399-404.

Kido, E. (1999). “Bridge design in Japan and overseas – importance ofdiscussion and competition”, Proc. 54th Annu. Conf. of Japan Soc. of Civ. Engrs., Japan Soc. of Civ. Engrs. (JSCE), Hiroshima (Japan), 454-455.

Kido, E. (1999). “Estetyka mostów i projektowanie w Japonii”, Księga Referatów III Krajowej Konferencji „Estetyka Mostów”, Politechnika Warszawska, Warszawa, 105-115.

Kido, E. Cywiński, Z. (2000). “Urban bridge aesthetics: major challenge of the 21st century”, Rep. 16th Congr. of IABSE, Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), Lucerne (Switzerland), CD ROM, summery p.4.

Kido, E., Cywiński, Z. (2002). “Cultural factors of sustainability in structural engineering”, Proc. SEWC 2002 Structural Engineers World Congress, San Francisco (USA), CD.

Kido, E. (2002). “Ambasada Polska w Tokio”, Architektura, nr 2, Wydawnictwo Murator, Warszawa, 20-24.

Kido, E. M. (2004). "Nihon ni okeru tetsudō keikan no kadai – yoroppa tono hyōka" (Problemy estetyczne japońskich stacji kolejowych i ich porównanie z europejskimi). Japan Railway Engineers' Association (JREA), Tokyo, 47(10), 30365-30370.

Kido, E. M. (2004). "Yoroppa ni okeru eki no renesansu" (Renesans stacji kolejowych w Europie), Japan Railway Engineers' Association (JREA), Tokyo, 47(10), 2 strony bez numeracji.

Kido, E. M. (2004). "Nihon ni okeru tetsudō keikan no kadai – yoroppa tono hyōka" (Problemy estetyczne stacji japońskich w porównaniu do stacji europejskich), Transport Policy Studies' Review, Institute for Transport Policy Studies, Tokyo, 7(1), 67-71.

Kido, E. M. (2004). "Nihon ni okeru tetsudō keikan no kadai – yoroppa tono hyōka – CSDR" (Problemy estetyczne stacji japońskich w porównaniu do europejskich – projekt wielokontekstowy dla kolei), Transport Policy Studies' Review, Institute for Transport Policy Studies, Tokyo, 7(2), 85-87.

Kido, E. M. (2005). „Tetsudō keikan dezain oyobi keitai to kinō to bi to kanrensei" (Architektura krajobrazu stacji kolejowych). Japan Railway Engineers' Association (JREA), Tokyo, 48(11), 31226-31232.

Kido, E. M. (2005). "Utsukushii dezain no tameni kōryo subeki yōin" (Czynniki projektowania estetycznego), Japan Railway Engineers' Association (JREA), Tokyo, 48(11), 2 strony bez numeracji.

Kido, E. M. (2005). "Aesthetic aspects of railway stations in Japan and Europe, as a part of Context Sensitive Design for Railways", Proc. Eastern Asia Society for Transportation Studies (EASTS), Tokyo, 6, 4381-4396.

Kido, E. M. (2006). "Kontekusuto wo ishiki shita dezain no yōso to shite no ekisha no biishiki" (Estetyka stacji kolejowych jako czynnik projektu wielokontekstowego dla kolei), Japan Railway Engineers' Association (JREA), Tokyo, 49(11), 32055-32061.

Kido, E. M. (2006). "Aesthetic aspects of railway stations in Japan and Europe, as a part of Context Sensitive Design for Railways", Annual Report of RESCO, Research Center for Sustainable Communities, CTI Engineering Co., Ltd., Tokyo, 4, 42-51.

Kido, E. M. (2006). "Railway landscape design and relationship with form, function and beauty", Japan Railway & Transport Review (JRTR), East Japan Railway Culture Foundation (EJRCF), Tokyo, 11, 22-30.

Kido, E. M. (2007). "Waterfronts - new faces of urban space", Annual Report of RESCO, Research Center for Sustainable Communities, CTI Engineering Co., Ltd., Tokyo, 5, 37-42.

Kido, E. M. (2007) ."Aesthetic issues of railway stations in Japan and Europe", Proc. IABSE Symposium, Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), Weimar (Germany), summery 260-261, full version CD A-0041.

Kido, E. M. (2008). "Waterfronty i mosty-integracja estetyczna" (Waterfronts and bridges - aesthetic integration), Materialy Konferencyjne VI Krajowej Konferencji Estetyka Mostów, Warszawa, 91-98.

Kido, E. M. (2008). "Waterfronts and bridges – aesthetic integration", Annual Report of RESCO, Research Center for Sustainable Communities, CTI Engineering Co., Ltd., Tokyo, 6, 31-36.

Kido, E. M. (2009). "New urban and landscape design of the Nihonbashi district in Tokyo", Annual Report of RESCO, Research Center for Sustainable Communities, CTI Engineering Co., Ltd., Tokyo, 7, 34-40.

Kido, E. M. (2009). "Redevelopment of the Nihonbashi waterfront in Tokyo", Proceedings of the World City Water Forum, Incheon (Korea), 2, 160, full version CD ROM 2814-2820.

Kido, E. M. (2010). "Challenges in design of modern underground rapid transit stations in Japan and Europe", Annual Report of RESCO, Research Center for Sustainable Communities, CTI Engineering Co., Ltd., Tokyo, 8, 48-64.

Kido, E. M. (2010). "Structural art and aesthetics at impressive mega-stations", Proc. 34th IABSE Symposium, Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), Venice (Italy), summery 420-421, full version CD A-404.

Kido, E. M. (2010). "Aesthetics of impressive mega-stations in Europe and Japan", Annual Report of RESCO, Research Center for Sustainable Communities, CTI Engineering Co., Ltd., Tokyo, 9, 56-69.

Kido, E. M. (2011). "Footbridges upon the water – aesthetic integration", Proc. 4th International Conference Footbridge 2011, IABSE Symposium, Int. Assoc. for Bridge and Struc. Engrg. (IABSE), Wroclaw (Poland), 137-145.

Kido, E. M. (2011). "The new Japanese architecture/Nowa architektura japońska", Studia z architektury nowoczesnej/Studies on modern architecture, t. 4, red. Joanna Kucharzewska, Wyd. UMK, Toruń, (Poland) 147-209.

Kido, E. M. (2011). "Nihon to yoroppa ni okeru chikatetsu eki no dezain hikaku to dōko" (Design stacji metra w Japonii i Europie – porównanie i trendy), Japan Railway Engineers' Association (JREA), Tokyo, 54(11), 36420-36425.

Kido, E. M. (2012). „Yoroppa to Nihon tetsudo keikan no utsukushisa" (Aesthetics of railway stations in Japan and Europe) – książka w przygotowaniu do druku.

Kido, E. M. (2012). "Architecture and art at subway stations", Annual Report of RESCO, Research Center for Sustainable Communities, CTI Engineering Co., Ltd., Tokyo, 10 - w przygotowaniu do druku.

 Wybrane prace projektowe

 

1990 - Proj. zagospodarowania terenu przy zamku w Gniewie, woj.   pomorskie.
1991 - Projekt koncepcyjny budynku biurowego w Kuala Lumpur, Malezja.
1991 - Plan zagospodarowania przestrzennego centrum Nara, prefektura Nara, Japonia.
1991 - Projekt koncepcyjny budynku biurowego Kyocera w Sapporo, Hokkaido, Japonia.
1992 - Konkurs na budynek biurowy i hotel w Lyon, Francja.
1992 - Projekt koncepcyjny wielopoziomowego centrum handlowego w Penang, Malezja.
1992 - Konkurs na Międzynarodowy Port Lotniczy w Kuala Lumpur, Malezja.
1993 - Projekt koncepcyjny budynku biurowego “Republic Plaza” w Singapurze.
1995-96 - Koncepcja przestrzenna, projekt realizacyjny placu w parku w Abiko-shi, prefektura Chiba, Japonia.
1995- Koncepcja architektoniczna autostrady Dai Ni Tōmei, prefektura Yamanashi, Japonia.
1996 - Plan zagospodarowania placu przy tamie Mikasa Ponbetsu, Hokkaido, Japonia.
1995-96 - Koncepcja przestrzenna ukształtowania terenu na obszarze Parku Suigokenmin no Mori, Itako-shi, prefektura Ibaragi, Japonia.
1995-96 - Projekt krajobrazowy tamy Mikasa Ponbetsu, Hokkaido, Japonia.
1996 - Koncepcja architektoniczna mostu Furubira, Hokkaido, Japonia.
1996-97 - Koncepcja przestrzenna ukształtowania terenu w Parku Nadmorskim Minami Sodegaura, Sodegaura-shi, prefektura Chiba, Japonia.
1996 - Koncepcja przestrzenna ukształtowania terenu wokół tamy Nanma, Kanuma-shi, prefektura Tochigi, Japonia.
1996 - Projekt krajobrazowy Parku Tsuri-kōen, Hitachinaka-shi, prefektura Ibaraki, Japonia.
1996-97 - Koncepcja architektoniczna tamy Mikawasawa, prefektura Tochigi, Japonia.
1996-97 - Plan zagospodarowania terenu wokół tamy Urayama oraz koncepcja urbanistyczno-architektoniczna obiektów przy tamie, Chichibu-shi, prefektura Saitama, Japonia.
1997 - Koncepcja przestrzenna ukształtowania terenów wokół tamy Yuda, prefektura Iwate, Japonia.
1997 - Koncepcja przestrzenna ukształtowania terenu wokół tamy oraz koncepcja architektoniczna obiektów przy tamie Asakawa, Nagano-shi, prefektura Nagano, Japonia.
1997 - Plan zagospodarowania terenu tamy Arima, prefektura Saitama, Japonia.
1998 - Koncepcja architektoniczna mostu Shioya, Okinawa, Japonia.
1997-98 - Koncepcja krajobrazowa ulicy w Ashikaga-shi, prefektura Tochigi, Japonia
1999 - Koncepcja przestrzenna ukształtowania terenu waterfrontu nad rzeką Yomasegawa, prefektura Nagano, Japonia.
1999 - Koncepcja architektoniczna zapory wodnej Daijūseki, Tokushima-shi, prefektura Tokushima, Japonia.
2001 - Koncepcja architektoniczna tamy Sanru, Hokkaido, Japonia.
2002 - Koncepcja przestrzenna zagospodarowania terenu waterfrontu nad rzeką Ibigawa, Kuwana-shi, prefektura Mie, Japonia.
2003 - Projekt koncepcyjny architektury mostu Soda-bashi, Minami Arupusu-shi, prefektura Yamanashi, Japonia.
2003 - Koncepcja modernizacji przejścia podziemnego przy stacji Kannai, Jokohama, prefektura Kanagawa, Japonia.
2006 - Koncepcja modernizacji przejścia podziemnego w Tsurumi, Jokohama, prefektura Kanagawa, Japonia.
2008 - Koncepcja architektoniczna wykończenia mostu Nakadori Ohashi, Kiryu-shi, prefektura Gunma, Japonia.


Nadzory budowlane
1999-2001 - Nadzór inwestorski nad budową nowego budynku Ambasady RP w Tokio (nadzór obejmował prowadzenie prac merytorycznych i organizacyjnych w imieniu inwestora – MSZ, oraz przygotowanie dokumentacji w celu przeprowadzenia przetargów na wyposażenie, umeblowanie budynku oraz urządzenie terenu.

Ostatnie od Ewa Maria Kido

Więcej z tej kategorii: « Rozmowa z Henrykiem Lipszycem Polonijna familia z Hokkaidō »

2 komentarze

  • Link do komentarza Aga piątek, 25 lutego 2011 22:25 opublikowane przez Aga

    @Karol3257 poczytaj w sieci o tym jak się dostać na Harvard, podejrzewam, że znajdziesz tam kilka odpowiedzi.

    Ja kiedyś, jak i teraz myślałam o studiowaniu na UT, może kiedyś się uda, kto wie...

  • Link do komentarza Karol3257 wtorek, 18 stycznia 2011 01:11 opublikowane przez Karol3257

    Ktoś wie może jaką maturę trzeba napisać aby znaleźć się w tym uniwersytecie?? Chodzi mi o zwykła czy międzynarodową? Po angielsku czy Japońsku?

    jak ktoś bd znał odp proszę pisać na gg: 1254165 nawet jeżeli ktoś przeczyta ten wpis po 2 latach. Pozdrawiam wszystkich ambitnych ;)

Skomentuj

Upewnij się że wypełniłeś wymagane informacje w polach oznaczonych (*).
Podstawowy kod HTML jest dozwolony.

powrót na górę
Strona główna Życie w Japonii Tōdai i polscy naukowcy na Uniwersytecie Tokijskim

Aktualnie przeglądasz witrynę używając przeglądarki Internet Explorer 6 (IE6).

Twoja aktualna przeglądarka internetowa musi być zaktualizowana do wersji Internet Explorer 7 lub 8 (IE7, IE8), aby wykorzystać wszystkie możliwości tej witryny.

Dlaczego warto dokonać uaktualnienia programu Internet Explorer? Firma Microsoft przeprojektowała Internet Explorer od podstaw, nowy IE stał się bezpieczniejszy, bogatszy o nowe zdolności, a także otrzymał zupełnie nowy interfejs. Wiele zmian wynika z opinii milionów użytkowników, którzy przetestowali wstępną wersję nowej przeglądarki. Najbardziej przekonującym powodem do aktualizacji jest poprawa bezpieczeństwa. Dzisiejszy Internet nie jest już taki jakim był kilka lat temu. Istnieje wiele zagrożeń, które nie istniały w 2001 roku, kiedy to Internet Explorer 6 został wydany. Internet Explorer 7/8 sprawia, że surfowanie w internecie jest znacznie bezpieczniejsze, oferując większą ochronę przed wirusami, spyware oraz innymi zagrożeniami związanymi z Internetem.

Pobierz bezpłatnie Internet Explorer 7/8 oraz zalecane aktualizacje, jeśli tylko będą dostępne. Aby pobrać program Internet Explorer 7/8 w wybranym języku, odwiedź stronę Internet Explorer 7/8 Worldwide sites.